Jej niezapomniana rola w filmie „Savannah Smiles” podbiła nasze serca.
Po tym sukcesie wiele osób spodziewało się, że na Bridgette Andersen czeka świetlana kariera.
Zamiast tego sprawy przybrały bolesny obrót. Sposób, w jaki zakończyło się jej życie, stanowi tragiczne przypomnienie o tym, jak sława może zniszczyć nawet najbardziej niewinne i utalentowane osoby.
Zabawny przesąd
Bridgette Andersen, urodzona 11 lipca 1975 roku w Inglewood w Kalifornii, dorastała pod słonecznym niebem Malibu. Od najmłodszych lat wierzyła w pewien zabawny przesąd, że jej godzina urodzenia 7:11 przynosi jej szczęście.
Za każdym razem, gdy zegar pokazywał 7:11, całowała dwa pierwsze palce prawej dłoni i stukała w godzinę na ekranie zegara. To był jej mały rytuał, który towarzyszył jej przez całe dzieciństwo. Nikt nie przypuszczał, że ta bystra, dziewczynka była skazana zarówno na olśniewający sukces, jak i bolesną tragedię.
Od samego początku wydawało się, że ta mała, blondwłosa dziewczynka jest stworzona do występów na ekranie.
Jako niemowlę występowała w reklamach telewizyjnych Bank of America i Mervyn’s, przykuwając uwagę już wtedy. Natomiast jako dwuipółlatka pochłaniała książki i według „Havare Daily News”, zadziwiała otoczenie „oszałamiającym IQ”. W wieku sześciu lat jej ulubionym autorem był Ernest Hemingway i zaczytywała się opowiadaniem „Stary człowiek i morze”.
Kontynuacja artykułu pod zdjęciem
Jeszcze, kiedy Bridgette była mała, dzieci z sąsiedztwa pukały do jej drzwi, bo chciały „zobaczyć małe dziecko, które mówi jak dorosły”.
Bridgette zainspirowana takimi serialami jak „Diff’rent Strokes” i „Silver Spoons”, postanowiła zostać aktorką. Marzyła o tym, że kiedyś będzie produkować i reżyserować własne filmy.
Miała naturalny talent
Według jej ojca, Franka, aktorstwo, czytanie, śpiew i wszystkie inne talenty przyszły Bridgette zupełnie naturalnie. Nikt w rodzinie nigdy jej do tego nie namawiał. W lutym 1983 roku, podczas występu w programie „The Tonight Show” z Johnnym Carsonem, młoda Bridgette Andersen wspominała, że w wieku dwóch lat próbowała dostać się do telewizji, by zagrać w „Klan Urwisów”. Opowiedziała tą historię w błyskotliwy i zabawny sposób.
Dostrzeżona przez ojca Bridgette nauczyła się aktorstwa i szybko podpisała kontrakt z agentem i rozpoczęła karierę. Przez kolejne trzy lata pracowała jako modelka i występowała w reklamach, a także w serialach telewizyjnych takich jak „King’s Crossing” i „Washington Mistress” .
Przełomowa rola
Wielki przełom w karierze nastąpił w 1982 roku, kiedy obsadzono ją w roli Savannah Driscoll w filmie „Savannah Smiles”. Scenarzysta i współgwiazda Mark Miller pierwotnie napisał tę rolę dla swojej córki, Savannah Miller, ale była na nią za duża, bo miała jedenaście lat.
Po przesłuchaniu prawie 150 dzieci, to Bridgette Andersen ostatecznie wybrano do tej roli i od razu poczuła głęboką więź z tą postacią. Podczas przesłuchania poproszono ją o opowiedzenie na dobranoc dowolnej znanej jej bajki. Podzieliła się historią o Br’er Rabbit, a jej sposób opowiadania był tak wciągający, że Miller postanowił wpleść to w film.
Kontynuacja artykułu pod zdjęciem
„Jesteśmy jak bliźniaczki! Robimy to samo” – powiedziała w wywiadzie
„Gram małą dziewczynkę, która ucieka z domu, bo nie czuje się kochana przez rodziców” – wyjaśniła Bridgette Andersen w wywiadzie z 1982 roku. „Trafia do samochodu z dwoma skazańcami, a kiedy oni dowiadują się z gazety o nagrodzie za odnalezienie, chcą mnie odesłać do rodziców bez angażowania policji, żeby sami mogli odebrać pieniądze…”.
W tym samym roku młoda aktorka wcieliła się w postać sześcioletniej Mae West w filmie biograficznym „Mae West”, w którym wystąpiła u boku Jamesa Brolina.
Do tej roli Bridgette Andersen sama nauczyła się tańczyć. Przez tydzień chodziła w butach do stepowania i podpatrywała grę Gene’a Kelly’ego w „Deszczowej piosence” (1952). Z chwilą, gdy przydzielono jej profesjonalnego instruktora tańca, była już tak wprawiona, że opanowała choreografię w zaledwie kilka dni.
Jak zmarła Bridgette Andersen
Jej występy w serialu „The Mississippi” z lat 1983–1984 przyniosły jej nominację do nagrody Youth in Film Award w kategorii „Najlepsza młoda aktorka, gość w serialu telewizyjnym”. Później zagrała w krótkotrwałym sitcomie CBS „Gun Shy”. Wcieliła się w Celię, jedną z dwójki dzieci, które wygrała w karty postać grana przez Barry’ego Van Dyke’a.
Bridgette przyznała, że wolała pracę w filmie od telewizji, ponieważ dawała jej więcej możliwości. Jej osobę brano pod uwagę do roli Gertie w filmie Stevena Spielberga „E.T.” , którą ostatecznie otrzymała Drew Barrymore. Jak na ironię, jej ostatni występ aktorski w 1996 roku to rola postaci o imieniu „Drew” w scenie snu.
W okresie dorastania Bridgette Andersen miała problemy ze zdobywaniem ról. Zmagała się również z uzależnieniem od narkotyków. Starając się utrzymać abstynencję pracowała w sklepie z żywnością ekologiczną Erewhon w Los Angeles w Kalifornii.
Niestety, Bridgette Andersen zmarła 18 maja 1997 roku w Los Angeles z powodu przedawkowania heroiny. Miała zaledwie 21 lat.
Kontynuacja artykułu pod postem
Bridgette pochowano na cmentarzu Fir Grove w hrabstwie Lane w stanie Oregon.
Jednak pamięć o niej nadal trwa. W 2015 roku aktorka i poetka Amber Tamblyn umieściła Bridgette Andersen w swojej książce „Dark Sparkler”. To zbiór mów pogrzebowych i wierszy poświęconych zmarłym aktorom.
Jeden z wierszy bezpośrednio oddaje hołd Bridgette. Podczas gdy inny, dedykowany aktorce filmów dla dorosłych Shannon Michelle Wilsey, której pseudonim sceniczny „Savannah” pochodzi od „Savannah Smiles”, oddaje hołd ich wspólnemu, ulotnemu blaskowi.
To rozdziera serce, że tak wiele gwiazd odeszło o wiele za wcześnie. Utrata kogoś w wieku zaledwie 21 lat jest druzgocąca, a śmierć z przedawkowania to tragedia, której nikt nigdy nie powinien doświadczać. Spoczywaj w pokoju, Bridgette!
CZYTAJ TAKŻE:
Haley Joel Osment opowiada o tym, co stało się z jego karierą
