Pozostawił po sobie spuściznę w postaci niesamowitej muzyki i był jedną z największych gwiazd muzyki, jakie kiedykolwiek widział świat.
Dorastając, uchodził za szczęśliwe i energiczne dziecko, ale rozwód rodziców skierował go na o wiele mroczniejszą ścieżkę.
To opowieść o tym, jak zwyczajny blondyn podbił świat i jest obecnie uważany za jeden z najwspanialszych głosów w muzyce.
20 lutego 1967 roku w szpitalu Grays Harbor w Aberdeen w stanie Waszyngton urodził się wyjątkowy chłopiec. Pochodził z typowo robotniczej rodziny; jego matka pracowała jako kelnerka, a ojciec był mechanikiem samochodowym. Oprócz ciężkiej pracy, w rodzinie panowała również muzyka. Kilku krewnych grało w zespołach, co zapewniło jego wychowaniu cichą, ale nieustanną więź z muzyką, dźwiękiem i rytmem.
Już od najmłodszych lat ujawniał się jego talent twórczy. Przyszła gwiazda rocka spędzała czas rysując postacie z filmów i kreskówek, a według jego ciotki Mari „zaczął śpiewać w wieku dwóch lat”.
Mając cztery lata, grał już na pianinie, śpiewał, a nawet pisał własne piosenki, w tym jedną zainspirowaną rodzinną wycieczką.
Poczuł „wstyd” z powodu swoich rodziców
Jego wczesne inspiracje muzyczne były bardzo różnorodne. Słuchał takich artystów jak Electric Light Orchestra (ELO) i od najmłodszych lat śpiewał do piosenek takich jak „Motorcycle Song” Arlo Guthrie, „Hey Jude” Beatlesów i „Seasons in the Sun” Terry’ego Jacksa.
Ci, którzy go znali, opisywali go w dzieciństwie jako chłopca szczęśliwego, energicznego i pobudliwego, ale także jako osobę o zauważalnej wrażliwości i życzliwości.
Jednak ten pozornie spokojny początek nie trwał długo. To wydarzenie z dzieciństwa utorowało drogę ku zupełnie innej ścieżce.
Kiedy miał około dziewięciu lat, jego rodzice się rozwiedli. Później powiedział, że rozstanie miało na niego głęboki i trwały wpływ, a jego matka zauważyła wyraźną zmianę w jego zachowaniu. Chłopiec stał się bardziej wycofany, bardziej buntowniczy i coraz trudniej było do niego dotrzeć.
Jak sam przyznał, czuł „wstyd” z powodu swoich rodziców i tęsknił za stabilizacją. „Chciałem typowej rodziny… Chciałem takiego bezpieczeństwa, więc przez wiele lat żywiłem do rodziców urazę z tego powodu”.
Oboje rodzice w końcu zawarli nowe związki, ale zmiany w domu tylko pogłębiły jego niestabilność. Jego ojciec, mimo wcześniejszych obietnic, że nie ożeni się ponownie, w końcu to zrobił, co głęboko go zraniło. Z trudem zaakceptował nową macochę i pomieszane ze sobą rodziny. Czuł, że nie ma już dla niego prawdziwego miejsca w rodzinie.
W tym samym czasie nowy związek jego matki przyniósł kolejne wyzwania. Jej partner stosował przemoc i był naocznym świadkiem przemocy domowej. Pewnego razu jego matka trafiła do szpitala ze złamaną ręką. Mimo że ich związek był destrukcyjny, odmówiła wniesienia oskarżenia, co wywarło na niego trwały wpływ emocjonalny.
Wraz z rosnącą niestabilnością jego życia rodzinnego, zmieniło się również jego zachowanie w szkole. Stał się buntowniczy wobec dorosłych i zaczął się awanturować. Nauczyciele i pedagodzy w końcu zasugerowali bardziej ustrukturyzowane środowisko rodzinne, ale próby ponownego zjednoczenia rodziców zakończyły się niepowodzeniem. Ostatecznie opiekę nad dzieckiem w całości przejął ojciec.
„Pełno zadufanych wieśniaków”
Życie z ojcem i rodziną patchworkową okazało się trudne. Czując się niezrozumiany i niechciany, często przenosił się między krewnymi i przyjaciółmi. W pewnym momencie mieszkał z jednym ze swoich przyjaciół, w głęboko religijnej rodzinie, gdzie na krótko przyjął chrześcijaństwo i regularnie uczęszczał do kościoła. Ale ten etap nie trwał długo . Później całkowicie odrzucił religię, skłaniając się ku gniewowi i sceptycyzmowi.
Jego nastoletnie lata stawały się coraz bardziej burzliwe. Walczył z autorytetami i obowiązkami w szkole. Często odmawiał zaangażowania i uczestnictwa.
Nawet w sporcie, do którego podobno miał naturalne predyspozycje, unikał angażowania się, czasami celowo osiągając gorsze wyniki, by nie sprostać oczekiwaniom, nawet gdy rozczarowywał tym dorosłych wokół siebie.
Według magazynu „People”, nie interesował się sportem ani szkołą i czuł się coraz bardziej wyobcowany z otoczenia. Był też głęboko rozczarowany swoim rodzinnym miastem Aberdeen w stanie Waszyngton, które opisał jako „pełne zagorzałych wieśniaków”.
Ludzie myśleli, że jest gejem
W liceum był prześladowany i niezrozumiany przez rówieśników. Po zaprzyjaźnieniu się z uczniem homoseksualnym stał się obiektem plotek i kpin. Koledzy z klasy po prostu doszli do wniosku, że jest gejem.
„Zaczęli mnie ostro krytykować, próbowali mnie pobić i tak dalej. Potem moja matka nie pozwalała mi się z nim więcej przyjaźnić, bo jest homofobką” – powiedział kiedyś.
Co ciekawe, gwiazdor później przyznał, że nie przeszkadzało mu to założenie, a nawet czasami skłaniał się ku niemu.
„Nawet ja myślałem, że jestem gejem. Chociaż nigdy z tym nie eksperymentowałem, myślałem, że to może być rozwiązanie mojego problemu. Zacząłem być naprawdę dumny z tego, że jestem gejem, mimo że nim nie byłem” – przyznał.
W tym czasie jego tożsamość mniej opierała się na etykietach, a bardziej na sprzeciwianiu się próbom definiowania go przez innych. Farbował włosy na „dzikie kolory” i od czasu do czasu pluł na „sportowców”, którzy czasem bili go za to.
Spędzanie czasu pod mostem
Pomimo chaosu, kreatywność pozostawała stałym ujściem.
Spędzał dużo czasu rysując na lekcjach i wyrażając się poprzez sztukę. Nauczyciel kiedyś odrzucił jego rysunek znanej gwiazdy popu, uznając go za „niestosowny”, a inny niepochlebny portret polityczny również wywołał kontrowersje. Mimo to jego ekspresja artystyczna nadal się rozwijała.
Pod koniec liceum sytuacja w domu uległa całkowitemu rozpadowi. Rzucił naukę tuż przed ukończeniem szkoły, zdając sobie sprawę, że nie ma wystarczającej liczby punktów.
Matka postawiła mu ultimatum: albo znaleźć pracę, albo odejść. Wkrótce potem spakowano jego rzeczy i został wyrzucony z domu.
Wędrował między domami przyjaciół, czasami śpiąc gdziekolwiek mógł znaleźć schronienie. W pewnym momencie twierdzono, że mieszkał pod mostem nad rzeką Wishkah – doświadczenie często łączone z piosenką „Something in the Way”. Jednak ten szczegół został zakwestionowany przez osoby, które znały go najlepiej. Jego przyszły kolega z zespołu powiedział później: „On tam przebywał, ale nie dało się mieszkać na tych błotnistych brzegach, z przypływami i odpływami. To był jego własny rewizjonizm”.
Niezależnie od tego, czy traktujemy tę historię dosłownie, czy nie, od tamtej pory toczyła się na ten temat debata, jednak wciąż odzwierciedla ona, jak bardzo niespokojne, pozbawione poczucia równowagi i niestabilne było życie autora w tamtym okresie.
Ważny punkt zwrotny
Przełom nastąpił, gdy poznał muzyka związanego z lokalną sceną punkową. Dzięki tej przyjaźni poznał punk i hardcore, odkrycie, które ukształtowało całe jego życie.
W tym czasie zaczął również uczęszczać na koncerty w okolicach Seattle, gdzie energia undergroundowej sceny muzycznej wywarła na nim silne wrażenie. Jedno z pierwszych doświadczeń koncertowych szczególnie utkwiło mu w pamięci i zapoczątkowało głębszą więź z muzyką na żywo i występami.
Po ukończeniu szkoły imał się kilku krótkoterminowych i niestabilnych prac, często szybko tracąc pracę. W pewnym momencie pracował nawet na pół etatu jako woźny w swojej szkole średniej.
Ostatecznie to muzyka przyniosła Kurtowi Cobainowi bogactwo i międzynarodową sławę.
Dzięki emocjonalnie surowej twórczości i antyestablishmentowemu nastawieniu, pomógł przekształcić brzmienie i tematykę mainstreamowego rocka. Jego twórczość dała głos pokoleniu często nazywanemu Generacją X, a on sam jest powszechnie uważany za jednego z najbardziej wpływowych muzyków rockowych wszech czasów.
Ostatecznie zapłacił wysoką cenę
Zanim zespół osiągnął sukces, przeszedł kluczowe zmiany w składzie. Pierwotnie nagrali album „Bleach” z 1989 roku z perkusistą Chadem Channingiem, wydanym w wytwórni Sub Pop Records. Jednak niezadowolenie z jego stylu doprowadziło do jego zastąpienia przez Dave’a Grohla.
Ta zmiana okazała się kluczowa. Z Grohlem na perkusji, Nirvana nagrała w 1991 roku swój debiutancki album „Nevermind ” dla dużej wytwórni . Główny singiel z albumu, „Smells Like Teen Spirit”, niespodziewanie trafił do mainstreamu, przyczyniając się do globalnej popularności rocka alternatywnego i grunge’u niemal z dnia na dzień.
Od tego momentu sukces przyszedł szybko i na ogromną skalę. Zespół sprzedał dziesiątki milionów albumów na całym świecie, stając się jedną z najważniejszych sił we współczesnej muzyce rockowej.
Oprócz sukcesu komercyjnego, dziedzictwo Cobaina przejawia się w jego wpływie — wniesieniu wrażliwości, gniewu i emocjonalnej szczerości do głównego nurtu rocka oraz zmianie oczekiwań pokolenia wobec muzyki.
Niestety, Kurt Cobain ostatecznie zapłacił wysoką cenę zarówno za swoją sławę, jak i muzykę. W ostatnich latach życia Cobain zmagał się z uzależnieniem od heroiny, silnym bólem brzucha i przewlekłą depresją.
Coraz trudniej było mu też radzić sobie z presją globalnej sławy, nieustannie żyjąc pod lupą opinii publicznej. Wiele uwagi skupiło się również na jego burzliwym małżeństwie z koleżanką po fachu, Courtney Love, z którą miał córkę Frances.
W miarę narastania presji, jego osobiste zmagania pogłębiały się. 8 kwietnia 1994 roku został znaleziony martwy w szklarni swojego domu w Seattle, w wieku 27 lat.
Policja później ustaliła, że mężczyzna zmarł około trzech dni wcześniej w wyniku rany głowy zadanej sobie strzałem z broni śrutowej.
Biorąc pod uwagę skromne warunki, w jakich się wychowywał, jego sukces wygenerował ogromny majątek — szczególnie po jego śmierci i premierze MTV Unplugged w Nowym Jorku w 1994 roku. Nie dożył jednak momentu, w którym mógłby zobaczyć większość tego bogactwa.
Kiedy Kurt Cobain zmarł w 1994 roku, jego majątek oszacowano na ponad 50 milionów dolarów. Jednak bez jasnego planu spadkowego, kontrola nad jego muzyką, wizerunkiem i tantiemami stała się przedmiotem wieloletnich sporów prawnych i konfliktów. Wdowa, Courtney Love, i córka, Frances Bean Cobain, odziedziczyły majątek, jednak trwające batalie prawne, niegospodarność finansowa i publiczne kontrowersje sprawiły, że jego spora część została zmarnowana.
Śmierć Cobaina była druzgocącym końcem życia, które odmieniło oblicze współczesnej muzyki rockowej.
W ciągu zaledwie kilku lat przeszedł drogę od artysty undergroundowego do światowej ikony — jednak ta sama intensywność, która napędzała jego kreatywność, przyczyniła się również do jego wewnętrznego rozdarcia.
CZYTAJ WIĘCEJ:
Życie światowej supergwiazdy: miłość, strata i walka o utrzymanie się na scenie
