Był taki czas, kiedy w amerykańskich domach za sprawą telewizji co tydzień gościły te same, dobrze znane twarze.
Pojawiały się w takich serialach i programach jak Bonanza, The Andy Griffith Show, Perry Mason, The Beverly Hillbillies, The Munsters i wielu innych, stając się częścią wspomnień całego pokolenia.
Jednak teraz odeszła kolejna z tych znajomych twarzy.
Pochodziła z rodziny stworzonej do Hollywood
Nina Shipman, blondwłosa, niebieskooka aktorka, której kariera obejmowała hollywoodzkie produkcje Alfreda Hitchcocka po występy w najbardziej pamiętnych serialach telewizyjnych lat 50. i 60., zmarła w wieku 88 lat.
Aktorka zmarła 6 września 2026 r. z przyczyn naturalnych w szpitalu w Gardena w Kalifornii, jak poinformowała jej pasierbica Lianne Bremer w wywiadzie dla The Hollywood Reporter.
Choć nazwisko Shipman wielu widzom może niewiele mówić, to jej twarz z pewnością kojarzą. Co więcej, jej życie było pełne niesamowitych historii jeszcze na długo nim zadebiutowała przed kamerą.
Nina Shipman miała show-biznes niemal we krwi.
Kontynuacja artykułu pod zdjęciem
Dziadek, Ernest Shipman, był członkiem jednej z pierwszych trup szekspirowskich w Stanach Zjednoczonych. Natomiast babcia, Nell Shipman, była cenioną aktorką kina niemego.
Ojciec, Barry Shipman, został scenarzystą i pracował przy westernach, filmach z Dickiem Tracym i serialu telewizyjnym Lassie. Jej matka, Gwynne Shipman, była tancerką i aktorką.
Tak więc zanim Nina zaczęła budować własną karierę, już trzy pokolenia przed nią miały okazję pracować w amerykańskiej rozrywce.
Od Hitchcocka do największych seriali telewizyjnych
Nina Shipman urodziła się w Los Angeles 15 sierpnia 1938 roku. Uczęszczała do Maddox Academy w Mexico City i Eagle Rock High School w Los Angeles, a następnie uzyskała dyplom z muzyki na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles. Później studiowała aktorstwo u legendarnego nauczyciela Sanforda Meisnera i występowała w Pasadena Playhouse.
Na ekranie zadebiutowała w wieku 10 lat w filmie fabularnym napisanym przez jej ojca. Jednak jej pierwotnym marzeniem nie było aktorstwo, chciała zostać pianistką koncertową.
W 1958 roku Nina Shipman zadebiutowała na dużym ekranie krótkim występem bez wymienienia jej w napisach końcowych w filmie Alfreda Hitchcocka, Vertigo. Zagrała w nim kobietę, którą mylnie wzięto za tajemniczą postać graną przez Kim Novak.
Kontynuacja artykułu pod zdjęciem
Później pojawiła się u boku największych gwiazd tamtej epoki.
Jako aktorka kontraktowa w wytwórni 20th Century Fox, zagrała u boku Binga Crosby’ego w filmie Say One for Me, a później wcieliła się w jego córkę w filmie Najwyższy czas Blake’a Edwardsa. Wystąpiła również w filmach Blue Denim i The Oregon Trail, gdzie zagrała u boku Freda MacMurraya.
Jednak to dzięki telewizji Nina Shipman na stałe wpisała się w krajobraz tamtej epoki.
Lista jej ról to prawdziwa kapsuła czasu amerykańskiej popkultury. Obejuje takie legendarne tytuły jak Bonanza, Rawhide, Autostrada do nieba, Szpital miejski, 77 Sunset Strip, Daniel Boone, Perry Mason, The Munsters, The Andy Griffith Show, The Beverly Hillbillies, The Mod Squad czy Adam-12 , a także wiele innych.
W przypadku widzów, którzy dorastali na tych serialach, to nie były po prostu zwykłe programy telewizyjne. Stanowiły one część ich codziennego życia.
Jedna z najdziwniejszych ról
Jeden z jej najbardziej nietypowych występów telewizyjnych miał miejsce w 1965 roku, w odcinku serialu The Munsters zatytułowanym Lily Munster, Girl Model.
Kiedy Lily dostaje pracę jako modelka, Herman postanawia za wszelką cenę zmusić ją do odejścia. Mikstura od dziadka zmienia go w teksańskiego playboya, z kolei sam dziadek, po zażyciu eliksiru, zmienia się w piękną, młodą blondynkę, którą zagrała właśnie Nina Shipman.
Wspomnienia zza kulis są jeszcze bardziej niezwykłe.
Jak wspominała Nina Shipman podczas kręcenia filmu ona sama wypowiadała swoje kwestie, ale później nałożono na nie głos Ala Lewisa, tak że postać brzmiała jak dziadek.
„To było naprawdę fajne” – powiedziała Nina Shipman w 2024 roku.
To był jeden z tych cudownych i dziwacznych momentów w telewizji, które mogły zdarzyć się tylko w tamtej epoce.
Zajmowała się nie tylko graniem
Kariera Niny Shipman nie kończyła się na aktorstwie.
W 1975 roku napisała książkę „Jak zostać aktorem w reklamach telewizyjnych”, w której wykorzystała własne doświadczenia w branży rozrywkowej.
Była również gospodynią programu edukacyjnego „Contemporary Health Issues”, którego premiera odbyła się w 1981 roku. 30-odcinkowy program poruszał tematy takie jak seksualność, narkotyki, antykoncepcja, alkoholizm, choroby układu krążenia i zgony.
Poza ekranem Nina Shipman była również utalentowanym pianistką. Zajmowała się sokolnictwem, wykładała jako profesor na Uniwersytecie Hawajskim w Hilo i była mentorem początkujących artystów w trupie teatralnej na Big Island.
Jej życiorys krył w sobie o wiele więcej niż tylko serialowe role, dzięki którym stała się rozpoznawalna.
Życie pełne hollywoodzkich wspomnień
Nina Shipman miała trzech mężów.
W 1956 roku poślubiła Richarda Harringtona, a ich małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1958 roku. W 1961 roku wyszła za mąż za aktora i kaskadera C. Ransoma Walroda. Mieli razem dwie córki, Westerly i Lani, zanim rozwiedli się w 1973 roku.
W 1975 roku wyszła za mąż za dyrygenta chóru Donalda Merrilla Bremera. Pozostali razem aż do jego śmierci w 2015 roku.
Nina Shipman była również druhną honorową na ślubie aktorki Jill St. John w 1960 roku, kiedy ta wychodziła za mąż za Lance’a Reventlowa, spadkobiercę fortuny Woolwortha.
Kontynuacja artykułu pod zdjęciem
Nina Shipman pozostawiła po sobie córki i wnuki: Bryson, Serenę, Cole’a, Charliego i Clover.
Jej odejście stanowi kolejny bolesny dowód na to, jak nieubłaganie przemija generacja, która kładła podwaliny pod złotą erę telewizji.
Choć Nina Shipman nie zawsze była gwiazdą wymienianą z nazwiska w czołówce, to występowała u boku największych hollywoodzkich gwiazd w serialach i filmach, które miliony Amerykanów oglądały w swoich salonach.
Widzom pamiętającym tamte lata jej twarz przypomni magię całej tamtej epoki.
CZYTAJ TAKŻE:
Céline Dion rozpłakała się podczas pierwszego prawdziwego koncertu od 6 lat
W Hollywood nazwano ją „boginią piękna” – została zamordowana przez zazdrosnego męża
